داشته است . حديث مزبور را ابن ماجه ، دارمى ، احمد ، نسائى و ابن حبّان هردو در سنن خود با بررسى سند روايت كرده‌اند « 1 » و سيوطى صحت اين حديث را نيز تأييد نموده است . « 2 » 3 - رسول خدا به روزه داشتن ايام البيض ، يعنى سيزدهم و چهاردهم و پانزدهم هرماه امر مىكرد و مىفرمود : روزهء اين سه روز مانند روزه داشتن در تمام عمر است . اين حديث را ابن ماجه و دارمى با بررسى سند روايت كرده‌اند . « 3 » 4 - هيچ ايّامى از روزهاى دنيا براى عبادت در نزد خدا محبوب‌تر از عبادت دههء ذيحجّه نيست و همانا روزه داشتن يك روز از آن معادل با روزه داشتن يك سال است و يك شب آن در فضيلت معادل شب قدر است . اين حديث را ابن ماجه و غزالى روايت كرده‌اند . « 4 » در كتاب احياء علوم الدين اين حديث نيز مذكور است : كسى كه سه روز از ماه حرامى را كه عبارت از پنجشنبه و جمعه و شنبه است ، روزه بدارد ، خدا به پاداش هرروز براى او عبادت نهصد سال ثبت مىفرمايد . 5 - از انس بن مالك نقل شده كه گفت : گفته مىشد فضيلت هرروز روزه در دههء ذيحجه برابر با هزار روز روزه است و روزهء روز عرفه معادل ده هزار روز روزه است . اين موضوع را منذرى به نقل از بيهقى و اصفهانى ذكر كرده است . « 5 » 6 - روزه داشتن سه روز از هرماه معادل روزهء تمام عمر است با افطار آن . حديث مزبور را احمد « 6 » و ابن حبّان در صحيح خود با بررسى سند روايت كرده‌اند و سيوطى نيز صحت آن را تأييد نموده است « 7 » و نسائى و ابويعلى در مسند خود و بيهقى از جرير روايت مزبور را به لفظ « روزهء سه روز از هرماه معادل روزهء تمام عمر است » آورده‌اند . « 8 » ترمذى و نسائى با بررسى در سند روايت كرده‌اند كه هركس سه روز از هرماه را

--> ( 1 ) . سنن ابن ماجة : 1 / 524 ؛ سنن الدارمى : 2 / 21 ؛ مسند احمد بن حنبل : 3 / 308 ، 324 ، 344 و 5 / 280 . ( 2 ) . الجامع الصغير : 2 / 79 . ( 3 ) . سنن ابن ماجة : 1 / 522 ؛ سنن الدارمى : 2 / 19 . ( 4 ) . سنن ابن ماجة : 1 / 527 ؛ احياء علوم الدين : 1 / 227 . ( 5 ) . الترغيب و الترهيب : 2 / 66 . ( 6 ) . مسند احمد بن حنبل : 5 / 34 . ( 7 ) . الجامع الصغير : 2 / 78 . ( 8 ) . همان مأخذ .